Welsumer kippen

Het ideale hoen voor in uw tuin

Artikel Landleven 2010

Welsumer hoen geeft de mooiste eieren van het land

 Zorgen om het bruine ei

Tekst: Mario Broekhuis.

© M.Eissens 

 

De bruine eieren van het Welsumer hoen zijn altijd een punt van zorg geweest. Het fokken van fraaie hoenders en hennen die de mooiste eieren leggen gaat namelijk niet samen. Het dorpje Welsum raakte er bijna een eeuw geleden door verdeeld. Nu staat het ei opnieuw ter discussie in de fokkerswereld.

“De bruine eikleur met de mooie spikkels zijn we enigszins aan het verliezen”, waarschuwt Marcel Eissens. Het baart de secretaris van de Welsumerclub zorgen. Op het lustrumfeest van de club in 2009 namen de fokkers eieren van hun kippen mee om te laten keuren.        Marcel: “De eierkeurmeester die we hadden uitgenodigd schrok van de kleur en formaten.”                                                                   Een deel van de Welsumereieren is namelijk niet meer wat het was. Te klein en te bleek. De reden is dat de Nederlandse fokkers vooral bezig zijn met het selecteren op de schoonheid van de dieren. Voor hen moet de Welsumer vooral aan de standaard voldoen en hoge ogen op een show gooien. Dat gaat ten koste van de eieren. “In Engeland, waar ze de Welsumer ook fokken, zijn er duidelijk  twee stromingen van fokkers die mooie kippen fokken en zij die kippen fokken met mooie eieren.” Blijkbaar is het onmogelijk om een kip te fokken die het perfecte uiterlijk heeft en het perfecte bruine ei legt. “Voor zo ver ik begrepen heb, kan dat niet. Waarom? Geen idee, ik ben er heel nieuwsgierig naar.”  

Ondanks dat Marcel zich zorgen maakt, is het ditmaal niet zo dat de fokkers ruzie maken om de kip en het ei. Dat was in de jaren ’20 wel anders. Toen vond er een felle strijd plaats in het Overijsselse plaatsje Welsum, de bakermat van het hoenderras. Pluimveehouder Schokkenkamp probeerde in op zijn pluimveebedrijf de productie op te voeren door het inkruisen van leghorns, terwijl zijn concurrent Beumer vasthield aan het oorspronkelijke ras. De hennen van Beumer produceerden minder, maar wel eieren die groot en donkerbruin van kleur waren. Niet alleen de beide mannen hadden hierover een behoorlijke ruzie, er groeide bijna een stammenstrijd in en rond het dorp. Uiteindelijk heeft het roodpatrijskleurige hoen met de donkerbruine eieren de wereld van Amerika tot in Duitsland veroverd.

Binnen de Welsumerclub raken de fokkers er, bijna een eeuw later, opnieuw van doordrongen dat ze aandacht moeten besteden aan het ei. Marcel: “We proberen nu naar Engels idee een eistandaard te maken, waarin omschreven staat waar een goed ei aan moet voldoen in grootte, kleur, de stevigheid van de schaal, de glans en de vorm. Het ei mag er niet langer bijhangen in de fokkerij.” Om te garanderen dat het Welsumerei op een hoog niveau kan blijven is het importeren van Engelse broedeieren een mogelijkheid. In ieder geval is de secretaris er van overtuigd dat het voortbestaan van het ras voor het grootste deel afhangt van die ene unieke eigenschap. Zeldzaam is het ras nog steeds niet, ondanks dat de Welsumer het in de professionele pluimveesector al lang heeft moeten afleggen tegen hybriderassen en alleen nog rondscharrelt op het erf van liefhebbers. Maar ook als liefhebberskip heeft de Welsumer een grote concurrentie van vele tientallen leuke, fraaie en nuttige hoenderrassen. Vandaar dat het Marcel er alles aan gelegen is om de kwaliteit van het unieke Welsumerei te bewaken.  Hij is er van overtuigd: “De Barnevelder staat over de hele wereld bekend als de legger van bruine eieren, maar die van de Welsumer zijn nog mooier. Wil je het mooiste ei van een echt Nederlands ras, neem een Welsumer.”

 
 

Bijzondere veerkleur

Het is het enige Nederlandse hoenderras dat een standbeeld verdiende en kreeg. De Welsumer is een gezellige scharrelaar rond het huis en de hennen leggen trouw hun grote, bruine eieren. Een idealere kip is bijna niet denkbaar. Zo blijkt, want de Welsumer stond model voor de verpakking van de Kellogg’s Cornflakes en zelfs de Britse kroonprins Charles heeft ze aangeschaft.

 

De Barnevelder en de Welsumer lijken in meerdere opzichten op elkaar. Er is echter één opvallend verschil, namelijk de veerkleur. Terwijl de Barnevelder heel donker van kleur is en ‘gezoomde’ veertjes heeft, is de Welsumer er uitsluitend in de kleur roodpatrijs. Het is ook het enige ras in deze warme goudgeel tot donkerrode kleur. Naast het ei, is de veerkleur misschien wel  de belangrijkste reden om voor dit ras te kiezen. In tegenstelling tot de meeste andere rassen is er onder de fokkers geen behoefte om van die ene kleur  af te wijken. Een enkele keer oppert er eens iemand om een andere kleur te fokken. Clubsecretaris Marcel Eissens: “Als we dat aankaarten tijdens een clubdag, dan zie je bij sommige mensen de aderen in de nek opzwellen. Dat gaat niet gebeuren.”

 

© M.Eissens

 

Wordt lid van de Welsumerclub en help mee om dit zeldzame ras in stand te houden. Het lidmaatschap is maar €15 per jaar. U ontvangt daarvoor 2 maal per jaar een clubblad. De Welsumerclub houdt elk voorjaar een clubdag, volgend jaar op zaterdag 25 maart 2017 in Eet Tapperij Bijsterbosch, IJsseldijk 85 te Welsum (Ov) Iedereen die interesse heeft is van harte welkom vanaf 10:00 uur (dus ook als u geen lid bent!) De Welsumerclub is een warme vereniging en kan u o.a. helpen aan dieren of broedeieren. Het is belangrijk voor de toekomst van het ras dat houders/fokkers verbonden blijven door een rasvereniging. Voor meer informatie zie www.welsumerclub.nl